Biotechnologia to interdyscyplinarna dziedzina wiedzy korzystająca ze zdobyczy nauk przyrodniczych oraz nauk o charakterze inżynieryjnym. Naukami wchodzącymi w skład biotechnologii są: inżynieria genetyczna, immunologia, biologia molekularna, anatomia, chemia organiczna oraz wiele innych. Ogólny podział biotechnologii obejmuje biotechnologię żywności, zwierząt, roślin oraz rzadziej biotechnologię leków czy innych. Mix nauk przyrodniczych i inżynieryjnych ma na celu wykorzystanie organizmów żywych w usługach i produkcji. Jedną z najistotniejszych ról w biotechnologii ma kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA) który jest nośnikiem informacji genetycznej. DNA zwany też cząsteczką życia jest zbudowany zarówno z miejsc kodujących białka jak i miejsc, które ich nie kodują. Geny są to takie obszary DNA, które w wyniku ekspresji ulegają przepisaniu przez enzym zwany polimerazą DNA na RNA, będące cząsteczką matrycową. Matrycowe RNA przenika z jądra komórkowego do cytoplazmy. Warto wspomnieć, że proces przepisywania DNA na RNA powszechnie nazywany jest transkrypcją. RNA (mRNA) zostaje następnie poddany wewnątrz komórkowej „obróbce”. W wyniku tego procesu introny zostają wycięte, a pozostawione zostają kodujące egzony. Następnie ma miejsce proces translacji czyli przepisanie matrycowego RNA na cząsteczkę białka. W procesie tym kluczową rolę odgrywają cząsteczki tRNA oraz organella zwane rybosomami. Nić mRNA dostaje się pomiędzy dwie jednostki rybosomów. W następnej kolejności cząsteczkinici tRNA są przyłączane do komplementarnych kodonów w mRNA. W ten oto niezwykły sposób z genu powstaje białko. Oczywiście takie białko również ulega dodatkowym procesom reorganizacyjnym. Biotechnologia zajmuje się każdym etapem ekspresji genów za pomocą konkretnych technik molekularnych. Kwas dezoksyrybonukleinowy bada się za pomocą techniki PCR (Polymerase Chain Reaction), w której ma miejsce ogromny wzrost liczby cząsteczek DNA w odpowiednich warunkach. Technika PCR zachodzi najczęściej w kilkudziesięciu cyklach, które które z kolei skłądają się z trzech podstawowych etapów: denaturacji matrycy, anillingu i elongacji. Matryca DNA ulega procesowi amplifikacji z udziałem enzymu – termostabilnej polimerazy Taq, którą uzyskano z bakterii Thermus aquaticus lub polimeraza Pfu pochodząca z bakterii Pyrococcus furiosis. Kwas rybonukleinowy badany jest bardzo często z wykorzystaniem modyfikacji reakcji PCR, zwanej RT-PCR. Technika ta pozwala na przepisanie RNA na dużo bardziej stabilne DNA, a następnie na zwyczajną amplifikację DNA zgodnie z regułami opisanego wcześniej PCR.
Biotechnologia to pasjonująca dziedzina wiedzy.
Wierszyki miłosne to króciutkie utwory literackie pozwalające na wyrażenie swoich uczuć w kilku niezwykłych słowach. Miłosna poezja ma swoje początki już tysiące lat temu. Wtedy jednak zakochani mieli utrudnione zadanie. Dostęp do słowa pisanego to jedynie przekazywanie z rąk do rąk ręcznie pisanych poematów. Najczęściej pozostawała więc inwencja własna, a miłosne wierszyki jako takie niestety nie istniały. Średniowiecze kojarzone raczej z zaściankowością i zacofaniem pamiętało również o miłości. Skąd by się wziął słynny motyw rycerza i księżniczki? Smok, ręka królewny, pół królestwa. Okazuje się, że również w średniowieczu uczucia znajdowały swoje ujście. Kiedy nadeszły wieki oświecenia również literatura piękna zwróciła się w kierunku niesamowitych, miłosnych historii, zakochanych, romantycznych legend. Straszliwe wojny spowodowały, że miłość do ojczyzny stała się równie potężna lub nawet potęźniejsza niż uczucie do drugiej osoby. Zaraz potem zdarzyło się coś strasznego i niespodziewanego. Szczególnie ostatnimi czasami miłość tak jakby stała się czymś bardzo pospolitym. Znalazła swoje ujście w komercyjnych operacjach finansowych kolosów. Zamiast długich listów kochanków są miłosne smsy, zamiast wierszyków są wspólne wypady do hipermarketu. Który z panów znajduje teraz choć chwilkę żeby pójść na pokrytą kwiatami łąkę i wyszukać dla ukochanej rzadkie, zapomniane kwiatki. Teraz wystarczy kupić czerwoną różę, taką samą jak miliony innych. Zapomnieliśmy trochę o romantycznej miłości i indywidualizmie. Globalizacja zdaje się sprowadzać do wspólnego mianownika również miłość. A szkoda, bo wspólny wieczór przy miłosnej poezji w pachnącym ogrodzie wśród starych grusz wciąż może być czymś niesamowitym. Takie miejsca jeszcze istnieją. Dawni poeci przypominają nam je, obrazy te widzimy wczytując się w wierszyki miłosne.
Wprowadzenie cen ewidencyjnych na poziomie cen zakupu w poważnym stopniu zmniejsza pracochłonność e.m., upraszcza wszelkie obliczenia oraz umożliwia stosowanie uproszczonej e.m. Wykaz stałych cen ewidencyjnych wprowadzany jest do indeksu materiałowego. Realizację zasady e.m. oraz cen nie pokrywających się z efektywną ceną nabycia umożliwia wprowadzenie konta „Rozliczenie zakupu”. księgowość Przy stosowaniu stałych cen ewidencyjnych powstaje zagadnienie okresowej ich weryfikacji, gdyż znaczne rozbieżności między rzeczywistą i ewidencyjną wartością materiałów mogą prowadzić do istotnego zniekształcenia kosztów produkcji oraz wartości zapasów. Przyjmuje się jako regułę, że stale ceny ewidencyjne powinny być generalnie weryfikowane na koniec roku, chyba że w ciągu roku miały miejsce urzędowe zmiany cen, taryf lub płac, albo popełniono znaczną omyłkę przy obliczaniu stałej ceny ewidencyjnej. Zmiany cen ewidencyjnych przeprowadza się z zasady na koniec okresu, księgując różnice wynikające z przeszacowania zapasu magazynowego w ciężar lub na dobro konta „Odchylenia od cen ewidencyjnych”; niekiedy przepisy prawne określają odmienny sposób księgowania odchyleń; jeżeli np. wynikają one z urzędowych zmian cen zakupu, księgowane są na koncie „Fundusz statutowy”. Ceny ewidencyjne dla materiałów pochodzących z innych źródeł niż zakup ustala się: a) meble kuchenne dla materiałów i przedmiotów nietrwałych wytworzonych we własnym zakresie — na podstawie cen zakupu, jeśli taki sam lub podobny materiał (przedmiot) może być nabyty, albo opierając się na planowanym lub rzeczywistym koszcie wytworzenia; b) dla odpadków — na podstawie cen cennikowych (np. złom żelaza, stali, metali kolorowych, makulatura), a w razie ich braku — cen ustalonych szacunkowo (np. biorąc za punkt wyjścia wartość zasadniczego składnika decydującego o przydatności użytkowej odpadków); c) dla inwentarza żywego — na podstawie cen obowiązujących w obrocie żywcem, z tym że wartość przychówka ustala się dopiero po upływie pewnego czasu od urodzenia. pozycjonowanie rzeszów
Każde miasto powinno się starać o swój wizerunek i stać się Europejska Stolica Kultury. Wiem że to nie będzie wszędzie możliwe ale te największa miasta powinny chociaż spróbować. Wszystkie wydarzenia w Europejskich Stolicach Kultury w 60 procentach finansuje Unia Europejska. A to jest ogromny atut i zastrzyk finansowy dla miasta.
Europejska Stolica Kultury europejskie miasto wybrane przez Unię Europejską, które w ciągu jednego roku może zaprezentować życie kulturalne miasta, całego regionu i państwa.
W większości przypadków miasta starają się wykorzystać tę okazję i związane z nią fundusze na rozwinięcie swojej oferty kulturalnej, tak by mogły przyciągnąć międzynarodową publiczność. Tytuł oznacza ogromny prestiż, a w dłuższej perspektywie znaczny wzrost turystyki i lepszą promocję. Wybrany ośrodek przez 12 miesięcy przedstawia swoje dziedzictwo historyczne. Miasta i regiony organizują specjalnie na tą okazję koncerty, festiwale, pokazy, konferencje i inne działania reklamujące miasto i region.
Jak to się zaczęło!
Idea, by użyć kultury do głębszego zintegrowania Europejczyków, zrodziła się 13 maja 1985 podczas spotkania Rady Europejskiej. Przedstawiła ją grecka minister kultury Melina Mercouri.
Inicjatywa Europejskich Miast Kultury szybko się przyjęła w Europie. Pierwszym Europejskim Maistem Kultury były greckie Ateny. Podobna inicjatywa pojawiła się też w Ameryce.
W 1999 jej nazwę zmieniono na Europejskie Stolice Kultury, wprowadzono też zmiany procedury wyboru miast-organizatorów, które obowiązują od 2005. Co roku wytypowane są dwa państwa z Unii Europejskiej, z których chętne miasta na 9 lat wcześniej składają swoje kandydatury. Spośród zgłoszonych miast Unia Europejska wybiera po jednym z obu państw.
Polska będzie mogła wybrać Europejską Stolicę Kultury w 2016 roku.
Tytuł Europejskie Stolice Kultury (od 2005)
2005: Cork (Irlandia)
2006: Patras (Grecja)
2007: Luksemburg (Luksemburg), Sybin (Rumunia)
2008: Liverpool (Wielka Brytania), Stavanger (Norwegia)
2009: Wilno (Litwa), Linz (Austria)
2010: Essen (Niemcy), Pecz (Węgry), Stambuł (Turcja)
2011: Turku (Finlandia), Tallinn (Estonia)
2012 - kandydaci: Guimarães (Portugalia), Słowenia (decyzja jeszcze nie zapadła)
2016 - kandydaci: Toruń, Gdańsk, Łódź, Poznań, Lublin - (jedno z pięciu chętnych miast Polski) oraz jedno z miast Hiszpanii (decyzja jeszcze nie zapadła)
Do tej pory tylko jedno polskie miasto zostało wyróżnione tym tytułem. Był to Kraków w roku 2000. Rok 2000, zwany rokiem milenijnym, traktowany był przez Unię Europejską wyjątkowo, jako podkreślenie trwałego dziedzictwa i wkładu miast europejskich w osiągnięcia kultury i cywilizacji światowej.
Podstawą roszczenia o zadośćuczynienie jest krzywda czyli
szkoda niemajątkowa. Zadośćuczynienie może być przyznane
poszkodowanemu tylko w wypadkach wyraźnie wskazanych w ustawie.
Jest nim m.in. przepis art.445 k.c., który przewiduje przyznanie
poszkodowanemu zadośćuczynienia w razie uszkodzenia ciała lub
wywołania rozstroju zdrowia. Celem zadośćuczynienia jest kompensata
cierpień fizycznych i psychicznych.
Roszczenie o zadośćuczynienie przysługuje jedynie osobie,
przeciwko której było skierowane zdarzenie określone jako czyn
niedozwolony.50
Zadośćuczynienie realizowane jest w postaci wypłaty
jednorazowej. Wysokość zadośćuczynienia powinna być oceniana w
każdym przypadku indywidualnie. Pod uwagę należy brać:
długotrwałość leczenia, ilość zabiegów, długotrwałość i nieodwracalność
urazów, wiek, stan cywilny, płeć. W prawie polskim zadośćuczynienie ma charakter fakultatywny.
Nie oznacza to jednak dowolności oceny sędziego. Jednak, w
wyjątkowych wypadkach mimo spełnienia przesłanek ustawowych
poszkodowanemu może nie zostać przyznane zadośćuczynienie. Sąd
może nie uwzględnić roszczenia poszkodowanego o zadośćuczynienie,
gdy krzywda poszkodowanego polegała tylko na nieznacznym odczuciu
dolegliwości fizycznej, a osoba odpowiedzialna uczyniła wszystko, by
zapobiec szkodzie i złagodzić wspomnianą dolegliwość.51
Poszkodowany nie może domagać się zadośćuczynienia, jeżeli
uszkodzenia ciała, jakiego doznał, nastąpiło w związku z nagannym,
przestępczym jego zachowaniem się, a doznane cierpienia fizyczne i
krzywda są nieznaczne.52
Zadośćuczynienie powinno uwzględniać wszystkie cierpienia
fizyczne i psychiczne doznane już przez poszkodowanego, jak i te, które
będzie odczuwać on w przyszłości. Tak też SN w swoim orzeczeniu53:
Nie wystarczy wzięcie pod uwagę tylko szkody niemajątkowej w postaci
cierpień fizycznych i psychicznych, jakich poszkodowany doznał do
chwili zamknięcia rozprawy. Sędzia powinien uwzględnić także przyszłą
krzywdę poszkodowanego, jeżeli da się ją przewidzieć z dużym
stopniem prawdopodobieństwa.
Dlatego też prawomocne zasądzenie zadośćuczynienia
pieniężnego za krzywdę doznaną w razie uszkodzenia ciała lub
wywołania rozstroju zdrowia wyłącza - mimo pogorszenia się stanu
zdrowia poszkodowanego - przyznanie mu dalszego zadośćuczynienia poza już zasadzonym w związku z podstawą poprzedniego sporu, nie
wyłącza jednak przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy w
w razie ujawnienia się nowej krzywdy, której nie można było przewidzieć
ramach podstawy poprzedniego sporu - tak SN w orzeczeniu z dnia
21.11.1967 r.54
Znaczenia dla ustalenia wysokości zadośćuczynienia może mieć
zachowanie się osoby odpowiedzialnej za szkodę. Tak też SN w swoim
orzeczeniu55: Nie bez znaczenia dla rozmiaru poczucia krzywdy jest w
świetle art.445§1 k.c. zachowanie się i postawa osoby odpowiedzialnej
za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym. Nieraz obojętne
zachowanie się tej osoby wobec wyrządzonej szkody może pogłębić u
pokrzywdzonego poczucie krzywdy.
Zadośćuczynienie z art.445 k.c. ma przede wszystkim charakter
kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś
ekonomicznie odczuwalną wartość. Wysokość ta nie może być jednak
nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków
majątkowych społeczeństwa, a więc powinna być utrzymana w
rozsądnych granicach.56
W nowszym orzeczeniu57 SN stwierdza natomiast: Powołanie się
przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną
krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w
rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do
podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia.
Zdrowie jest dobrem szczególnie cennym, przyjmowanie niskich
kwot zadośćuczynienia w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała
prowadzi do niepożądanej deprecjacji tego dobra.58w sferze czynów
niedozwolonych, następnie jest ograniczone jedynie do stosunków, w
których stronami są osoby fizyczne. Wreszcie, według kodeksu, w
danych okolicznościach sprawy obniżenia odszkodowania powinny
wymagać zasady współżycia społecznego ze względu na stan majątkowy
poszkodowanego lub osoby odpowiedzialnej za szkodę59. „Art. 440 k.c.
zezwala na ograniczenie obowiązku naprawienia szkody w stosunkach
między osobami fizycznymi. Przepis ten nie zezwala natomiast na
całkowite zwolnienie sprawcy szkody od obowiązku jej naprawienia” –
teza orzeczenia SN60. Stosowanie przewidzianego w art. 440 k.c.
ograniczonego zakresu obowiązku naprawienia szkody jest wyłączone,
jeżeli zachowanie się sprawcy szkody ma charakter przestępstwa
umyślnego – tak SN61.
Ponadto orzecznictwo przyjmuje, że przepis art. 440 k.c. nie ma
zastosowania jeżeli zobowiązany był ubezpieczony od
odpowiedzialności cywilnej62. Dlatego w praktyce przepis ten ma
niewielkie znaczenie.
49 Orzeczenie SN z dn. 10.02.1968 r., II PR 510/68, Prawo i Zabezpieczenie Społeczne 1969/10, s.
61.
50 Orzeczenie SN z dn. 13.10.1987 r., IV CR 266/87, OSNCP 1989/9, poz.142.
51 Orzeczenie SN z dn. 31.01.1974 r., II CR 763/73, OSPiKA 1975/7, poz. 171.
52 Orzeczenie SN z dn. 26.06.1969 r., I CR 165/69, niepubl.
53 Orzeczenie SN z dn. 21.11.1967 r., OSPiKA 1968, poz. 234.
54 Uchwała SN z dn. 21.11.1967 r., III PZP 37/67, OSNIC 1968/7, poz. 113.
55 Orzeczenie SN z dn. 09.01.1978 r., IV CR 510/77, OSNCP 1978/11, poz. 210.
56 Orzeczenie SN z dn. 22.03.1978r., IV CR 79/78, niepubl.
57 Orzeczenie SN z dn. 30.01.2004 r., I CK 130/03, niepubl.
58 Orzeczenie SN z dn. 16.07.1997 r., II CKN 273/97, niepubl.
59 W. Czachórski, Zobowiązanie. Zarys wykładu, Warszawa 2002, s. 106.
60 Orzeczenie SN z dn. 4.02.1970 r., II CR 527/69, OSNCP 1970/11, poz. 202.
61 Orzeczenie SN z dn. 18.03.1970 r., II CR 351/69, Biuletyn Informacyjny SN 1970/11, poz. 208.
62 Orzeczenie SN z dn. 18.12.1968 r., II CR 409/68, OSNCP 1969/11, poz. 207.
Akropol ateński to położone w Atenach wapienne wzgórze o wysokości względnej 95 m. Był on ufortyfikowanym wzgórzem, na którym już w czasach mykeńskich zbudowano cytadelę. W okresie późniejszym Akropol stał się miejscem kultu. Świątynie zbudowane w okresie archaicznym zostały zniszczone podczas wojen perskich. Podczas odbudowy zainicjowanej przez Peryklesa powstał tu kompleks świątyń: Partenon, Erechtejon, Apteros, sanktuarium Artemidy Brauronia i Propyleje. Zniszczone rzeźby, elementy starszych budowli zostały użyte przy poszerzaniu tarasu w kierunku południowym. Perykles odbudowę Akropolu powierzył Fidiaszowi. W pracach uczestniczyli także inni wielcy architekci greccy: Iktinos, Mnesikles i Kallikrates.
Bassaj stanowisko archeologiczne w Grecji, w Arkadii na Peloponezie. Znajduje się tu wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO świątynia Apollona, wzniesiona według projektu Iktinosa w V w. p. n. e.. Świątynię zaprojektowano w taki sposób, aby reprezentowane w niej były wszystkie greckie porządki architektoniczne: dorycki, joński i koryncki. Świątynia Apollona w Bassaj uchodzi za drugą najlepiej zachowaną świątynię w Grecji. Jest dziś okryta namiotem, mającym zapobiec zniszczeniom.
Partenon jest jednym z centralnie położonych budynków ateńskiego akropolis. Jego budowę rozpoczęto w 447 p.n.e., a zakończono w roku 432 p.n.e.. Uważa się, że budowla powstała wg planów Iktinosa i Kallikratesa, zaś przy wykonywaniu elementów rzeźbiarskich pracować miał sam Fidiasz. Partenon ma nazwy jak Pertenos i Pwaretona
Nazwa Partenon nawiązuje do Ateny Partenos (Ateny Dziewicy), której świątynia była poświęcona. Zbudowany w zgodzie z porządkiem doryckim, jest uważany za najdoskonalszy jego przykład, niemniej w świątyni znajdują się elementy porządku jońskiego, tj, 4 jońskie kolumny w pomieszczeniu zachodnim oraz tzw. fryz panatenajski znajdujący się na ścianach celli. Partenon zbudowano z białego marmuru pentelickiego. Nie oparł się on zniszczeniom i grabieży.
Zapraszamy dzieci i młodzież na letnie obozy językowe do Anglii, do Londynu. Najlepszym sposobem na nauczenie się języka angielskiego jest wyjazd do kraju, w którym jest on używany na codzień. Uczestnicy naszych obozów mają przy tym okazję poznać kulturę Anglii i nawiązać międzynarodowe przyjaźnie.
Mazury Garbate – to mało jeszcze odkryty region na mapie Polski mimo wielu jego atrakcji. Dodatkowym atutem tego regionu jest najczystsze w Polsce powietrze. Według opinii turystów odwiedzających Mazury Garbate a w tym i gminę Dubeninki znajdują się tutaj krajobrazy charakterystyczne dla wielu regionów Polski, dlatego warto odwiedzić ten urokliwy zakątek naszego kraju. Serdecznie zapraszamy wszystkich z Państwa, którzy zainteresowani są wypoczynkiem aktywnym jak również plażowaniem w cichej, spokojnej i czystej okolicy. Domki letniskowe nad jeziorem „Zielone Tarasy” to idealne miejsce dla wędkarzy, grzybiarzy, kajakarzy, zwolenników kąpieli słonecznych i wodnych, piechurów, rowerzystów jak również łowców atrakcji przyrodniczych i krajobrazowych. Wakacje, urlop i wczasy spędzone tutaj to rozkosz dla ciała i duszy. Każdy z Państwa znajdzie tutaj “coś dla siebie”.
Nie jeden z raz, każdy z nas już spał w hotelu ale mało kto z nas wie dokładnie z skąd to pojęcie się wzięło i od czego się zaczęło. Rozwój zakładów hotelarskich postępował wraz ze wzrostem ruchliwości ludzkiej. Już od zarania dziejów człowiek potrzebował miejsca na nocleg.
Zanikło wiele zdobyczy kultury starożytnej. W tym podupadł zwyczaj udzielania gościny. Powrót do tej instytucji datuje się na 09 wiek i czasy panowania Karola Wielkiego, który nałożył na klasztory obowiązek prowadzenia hospicjum. Klasztory miały obowiązek przyjmowania wędrowców, udzielania im noclegu, wyżywienia i podstawowej opieki. Początkowo obowiązek ten wypełniany był bezpłatnie, z czasem jednak przyjął formę rynkową. Najgęstsza sieć hospicjów znajdowała się na terenie dzisiejszej Szwajcarii.
Historia hotelarstwa w Polsce sięga początków państwowości polskiej, jednak pierwsze pisane źródła są z 13 wieku. W Statucie Kazimierza Wielkiego znajduje się zapis: aby karczmarzom nikt gwałtu czynić nie śmiał. Zapiski rajców miejskich dotyczyły godzin otwarcia gospód, a także szynkowania trunków. Pierwowzorem dzisiejszych hoteli były średniowieczne karczmy wiejskie i gospody miejskie. Te ostatnie początkowo były miejscem spotkań bogatego mieszczaństwa, z czasem stały się instytucjami życia cechowego.
Historycy kultury dzielą Europę stosując kryterium kultury gospód i karczem na, np.:
Polskę, Wsch. Niemcy, Ruś, Litwę, Hiszpanię, gzie udzielanie gościny stało na bardzo wysokim poziomie. W tych krajach co zamożniejsi podróżni wozili swój niemalże cały dobytek.
Anglię, Holandię – gdzie kultura gospodarcza stała na bardzo wysokim poziomie, od średniowiecza stały zajazdy gotowe na 150 miejsc, dysponowano bielizna pościelową, zastawą stołową. W zasadzie średniowieczne karczmy i gospody w niezmiennym kształcie przetrwały do końca 17 wieku.
Wówczas to pojawił się nowy typ klienta, który był skłonny sporo zapłacić za godziwy nocleg. 1691-1695 r. powstaje zajazd Marywil w Warszawie, w miejscu dzisiejszego Teatru Wielkiego. Uważany przez historyków za pierwszy warszawski hotel. Powstał on z inicjatywy Marysieńki Sobieskiej i działał do roku 1825 roku. Przeznaczony był dla kupców, spełniał również rolę centrum handlowego. W latach kolejnych powstają następne tego typu hotele – Hotel Polski, Hotel Pruski, hotel Pod Białym Orłem.
Jednak dopiero koniec 19 wieku i początek XX przynoszą nowa jakość w hotelarstwie. Powstają hotele wzorowane na arystokratycznych pałacach, rezydencjach. Hotele typu palace. Przeznaczone dla bogatego ziemiaństwa, kupców i finansistów, którzy pragną otaczać się zbytkiem typowym dla rodzin arystokratycznych. Hotele tego typu powstały we wszystkich metropoliach europejskich m.in.: Ritz w Paryżu, Savoy w Londynie, Europejski w Warszawie, Bristol w Warszawie, Francuski w Krakowie, Ritz w Białymstoku, Pod Orłem w Bydgoszczy. Bristol – otwarty w 1901 r., szybki, rekordowy czas budowy, był najwyższym wówczas w Warszawie, pierwsza nowoczesna winda, pierwsza nowoczesna pralnia mechaniczna, szereg sal balowych, restauracji, kawiarni, sala bilardowa, biblioteka, telegraf, a także własna lodziarnia, cukiernia i liczne sklepy. Miał stwarzać namiastkę arystokratycznego życia, to już nie pojedyncza usługa (nocleg), ale cała kombinacja usług, dająca poczucie komfortu i przepychu. Jest to kanon postępowania marketingowego we współczesnym hotelarstwie.
Wiek 20 – pojawia się zupełnie nowy klient w hotelarstwie – turysta. Podróżuje dla przyjemności, poznania świata, bez motywów materialnych i natychmiast pojawia się oferta hotelarska skierowana do tego klienta. To już nie urządzone z przepychem hotele pałacowe, lecz pensjonaty, schroniska, domy wycieczkowe, stanice wodne. Pojawia się konkurencja dla hoteli w postaci kwater prywatnych. Początkowo w wiejskich chałupkach, z czasem przekształcają się w wyspecjalizowane pensjonaty. Modne stają się miejscowości nadmorskie, przeżywają boom letniska na Helu oraz góry. Duże aglomeracje w sąsiedztwie powstających osiedli letniskowych. To z tego okresu pochodzi również większość schronisk. Tuż przed wybuchem wojny stan bazy noclegowej w Polsce znacznie przewyższał popyt na tego typu usługi.
Jeszce nie tak dawno w czasach komunistyczny zawód ten jak zresztą wiele innych był uważany za nie wykonywany. No bo jeśli oficjalnie w katalogu zawodów Wróżka jako profesja nie istniała władza uważała ,że problemu nie ma. Wróżka jednak dobrze się wtedy miała. nie było internetu, telefonów komórkowych, a i stacjonarny mieli tylko … wybrani. Wróżka jednak świetnie sobie radziła. Korzystała z tak zwanej poczty pantoflowej, która do dzisiaj uważana jest za najbardziej skuteczną. Są to klienci poleceni. A przecież nie polecimy nikomu miernego fachowca. Dzisiaj Wróżka mogę to powiedzieć z własnej perspektywy to profesjonalistka w każdym calu. Dlaczego. Bo już nie wystarczy znać nieco karty i coś tam powiedzieć. trzeba umieć wysłuchać, przewidzieć a nawet i poradzić jakieś rozwiązanie. Przecież do Wróżki nie przychodzą ludzie szczęśliwi a raczej pogubieni. Oczekują wsparcia ale i rzeczowej konstruktywnej rozmowy, która pomogła by im się uporać z trudnościami jakie na nich w danej chwili przyszły.Wróżka